Σήμερα ωστόσο υπάρχουν πάρα πολλοί που αναρωτιούνται αν είναι ένα φαινόμενο της εποχής μας ή αν έχει τις ρίζες τού στα πιο παλιά χρόνια..
Τόσο οι σεξολόγοι όσο και οι κοινωνιολόγοι( εννοείται και οι αισθησιολόγοι) συμφωνούν στο ότι ο σαδομαζοχισμός είναι ένα φαινόμενο των κοινωνιών σε όλο τον κόσμο, ο οποίος οφείλεται σε δύο βασικούς παράγοντες, στην υπακοή που πρέπει να δείχνει ο μαζοχιστής και ιδιαίτερα στη βία κάθε μορφής που πρέπει να ασκεί ο σαδιστής.
Ο σαδομαζοχισμός στηρίζεται την άποψη ότι το σεξ πρέπει να γίνεται ελεύθερα χωρίς κανένα ταμπού και χωρίς καμία προκατάληψη. Το ελεύθερο πνέυμα και η χαλάρωση του σώματος βοηθούν στη σωστή εκτέλεση του.
Ο σαδομαζοχισμός έχει τις ρίζες του στην ρωμαϊκή εποχή, όπου εκείνο το διάστημα παρουσιάζει και μια μεγάλη άνθηση. Σίγουρα είναι πολύ γνωστά τα ρωμαϊκά όργια που συνηθίζονταν εκείνη την εποχή. Αυτό όμως που δεν είναι και τόσο γνωστό, είναι ότι πολλά από αυτά τα όργια συμπεριλάμβαναν σαδομαζοχιστικές ιεροτελεστίες. Αργότερα, το 1170, βλέπουμε ότι ο σαδομαζοχισμός βρίσκει ένα βασικότερο τρόπο έκφρασης.
Όπως πολλοί πιστεύουν και σύμφωνα με το βιβλίο "Ρομάντσο του Ρόδου", ο σαδομαζοχισμός βρίσκει μεγαλύτερη ανταπόκριση εκείνα τα χρόνια λόγω του Ιουδαϊσμού.
Πρώτος έκανε αναφορά στον σαδομαζοχισμό ο Κράφτ Έμπιν,γιατρός στο επάγγελμα και λάτρης του Μαρκήσιου ντε Σαντ, από τον οποίο πήρε το όνομα του ο σαδομαζοχισμός.
Ο Κράφτ εξέδωσε ένα βιβλίο σχετικό με το θέμα του 1888, όπου αναφέρει ότι ο σαδομαζοχισμός είναι μια ερωτική πράξη καθαρά απελευθερωμένη, που εκφράζει πολλές φορές τον εσωτερικό κόσμο κάποιου ατόμου.
Πράγματι , ο σαδομαζοχισμός αποτελεί την πηγαία έκφραση των φαντασιώσεων μερικών ατόμων.
Πολλές φορές μέσα στις φαντασιώσεις υπάρχει ο ομαδικός έρωτας, το ξύλο, ο πόνος, οι ερωτικές τελετουργίες οι οποίες αποτελούν ένα ιδιαίτερο κεφάλαιο...
του μπί κοντίνιουντ!